Travel Notes · p.04
ทริปเซินเจิ้น 2026
เครื่องลงตอนบ่าย และภายในสองชั่วโมงผมก็เข้าใจว่าทำไมคนถึงพูดถึงเมืองนี้แบบนั้น ไม่ใช่เพราะตึกสูง หรือรถไฟฟ้าที่มาทุกสองนาที แต่เพราะความเร็วของการตัดสินใจ ร้านอะไหล่ที่ผมเดินเข้าไปถามราคาเมื่อสี่โมงเย็น ส่งตัวอย่างให้ผมดูตอนทุ่มครึ่ง
ผมมาที่นี่เพื่องาน NEPCON Asia งานแสดงเทคโนโลยีการผลิตอิเล็กทรอนิกส์ที่ใหญ่ที่สุดงานหนึ่งในภูมิภาค ตั้งใจจะมาดูเครื่องจักร แต่กลับได้ดูอย่างอื่นมากกว่า
สิ่งที่เห็นในฮอลล์
บูธส่วนใหญ่ไม่ได้ขายของสำเร็จรูป แต่ขายความสามารถในการทำของให้คุณ คุณเดินเข้าไปพร้อมภาพสเก็ตช์ในมือถือ แล้วเดินออกมาพร้อมใบเสนอราคาและกำหนดส่งตัวอย่าง
มีบูธหนึ่งที่ผมยืนดูอยู่นาน เป็นโรงงานเล็ก ๆ รับผลิตแผงวงจรจำนวนน้อย สิ่งที่น่าสนใจไม่ใช่เครื่องจักร แต่เป็นหน้าจอที่พนักงานใช้ ทุกอย่างอยู่ในหน้าเดียว
สายการผลิต คิวงาน ต้นทุน และสถานะการจัดส่ง ไม่มีรายงานสวย ๆ ไม่มีกราฟที่ไม่ได้ใช้ มีแต่ตัวเลขที่คนหน้างานต้องเห็นเพื่อทำงานต่อ
ผมถ่ายรูปหน้าจอนั้นไว้ แล้วกลับมานั่งดูอีกหลายรอบหลังกลับถึงโรงแรม
ของที่นี่เร็ว เพราะระยะจากไอเดียถึงตัวอย่างชิ้นแรกมันสั้นมาก บันทึกคืนที่สอง
สิ่งที่คิดว่าไทยควรเตรียมตัว
ผมไม่ได้คิดว่าเราต้องแข่งกับเซินเจิ้นในเรื่องขนาด เราแข่งไม่ได้และไม่จำเป็นต้องแข่ง แต่สิ่งที่เราเรียนรู้ได้คือการลดระยะเวลาระหว่าง “คิดได้” กับ “มีของให้จับ”
ในงานซอฟต์แวร์ก็เหมือนกัน หลายครั้งเราใช้เวลาสามเดือนไปกับการประชุมเรื่องสิ่งที่สร้างได้ในสองสัปดาห์ ไม่ใช่เพราะเราช้า แต่เพราะเราไม่กล้าปล่อยของที่ยังไม่สมบูรณ์ออกไปให้คนใช้
กลับมาแล้วผมเปลี่ยนวิธีทำงานหนึ่งอย่าง: ตั้งกติกาว่าทุกไอเดียต้องมีของให้คนกดได้ภายในสามสัปดาห์ ไม่ว่ามันจะหยาบแค่ไหนก็ตาม ส่วนจะไปต่อหรือไม่ ค่อยตัดสินใจตอนนั้น
